Lekcja 30

Temat: Funkcja warunkowa.

Testowanie, czy określone warunki są spełnione, i logiczne porównywanie wyrażeń to operacje typowe dla wielu zadań. Do tworzenia formuł warunkowych służą funkcje ORAZ, LUB, NIE i JEŻELI.

Na przykład w przypadku funkcji JEŻELI są stosowane następujące argumenty:

Formuła z użyciem funkcji JEŻELI

  test_logiczny: warunek, który ma zostać sprawdzony.

  wartość_jeżeli_prawda: wartość, jaka ma zostać zwrócona, jeśli warunek okaże się prawdziwy.

  wartość_jeżeli_fałsz: wartość, jaka ma zostać zwrócona, jeśli warunek okaże się fałszywy.

Aby uzyskać więcej informacji na temat sposobów tworzenia formuł, zobacz Tworzenie lub usuwanie formuły.

Do wykonania tego zadania należy użyć funkcji ORAZ, LUB i NIE, a także operatorów, tak jak to pokazano w poniższym przykładzie.

Przykład

Przykład będzie bardziej zrozumiały po skopiowaniu go do pustego arkusza.

Jak skopiować przykład?

1. Zaznacz przykład w tym artykule.
   WAŻNE : Nie zaznaczaj nagłówków wierszy ani kolumn.
   
   Zaznaczanie przykładu w Pomocy
2. Naciśnij klawisze CTRL+C.
3. W programie Excel utwórz pusty skoroszyt lub arkusz.
4. W arkuszu zaznacz komórkę A1 i naciśnij klawisze CTRL+V.

WAŻNE : Aby przykład działał poprawnie, musi zostać wklejony do komórki A1 w arkuszu.

1. Aby przełączać się między wyświetlaniem wyników i wyświetlaniem formuł zwracających te wyniki, naciśnij klawisz CTRL+` (akcent słaby) albo na karcie Formuły w grupie Inspekcja formuł kliknij przycisk Pokaż formuły.

   1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16

   A B Dane 15 9 8 Zębatki Wihajstry Formuła Opis (wynik) =JEŻELI(A2=15;"OK";"Nie OK") Jeśli wartość w komórce A2 jest równa 15, zwracany jest tekst „OK”. W przeciwnym razie zwracany jest tekst „Nie OK”. (OK) =JEŻELI(A2<>15;"OK";"Nie OK") Jeśli wartość w komórce A2 jest różna niż 15, zwracany jest tekst „OK”. W przeciwnym razie zwracany jest tekst „Nie OK”. (Nie OK) =JEŻELI(NIE(A2<=15);"OK";"Nie OK") Jeśli wartość w komórce A2 nie jest mniejsza niż ani równa 15, zwracany jest tekst „OK”. W przeciwnym razie zwracany jest tekst „Nie OK”. (Nie OK) =JEŻELI(A5<>"ZĘBATKI";"OK";"Nie OK") Jeśli wartość w komórce A5 jest różna niż tekst „ZĘBATKI”, zwracany jest tekst „OK”. W przeciwnym razie zwracany jest tekst „Nie OK”. (Nie OK) =JEŻELI(ORAZ(A2>A3;A2<A4);"OK";"Nie OK") Jeśli wartość w komórce A2 jest większa niż wartość w komórce A3 i mniejsza niż wartość w komórce A4, zwracany jest tekst „OK”. W przeciwnym razie zwracany jest tekst „Nie OK”. (Nie OK) =JEŻELI(ORAZ(A2<>A3;A2<>A4);"OK";"Nie OK") Jeśli wartość w komórce A2 jest różna niż wartość w komórce A3 i różna niż wartość w komórce A4, zwracany jest tekst „OK”. W przeciwnym razie zwracany jest tekst „Nie OK”. (OK) =JEŻELI(LUB(A2>A3;A2<A4);"OK";"Nie OK") Jeśli wartość w komórce A2 jest większa niż wartość w komórce A3 lub mniejsza niż wartość w komórce A4, zwracany jest tekst „OK”. W przeciwnym razie zwracany jest tekst „Nie OK”. (OK) =JEŻELI(LUB(A5<>"Zębatki"; A6<>"Wihajstry"); "OK"; "Nie OK") Jeśli wartość w komórce A5 jest różna niż tekst „Zębatki” lub wartość w komórce A6 jest różna niż tekst „Wihajstry”, zwracany jest tekst „OK”. W przeciwnym razie zwracany jest tekst „Nie OK”. (Nie OK) =JEŻELI(LUB(A2<>A3lA2<>A4);"OK";"Nie OK") Jeśli wartość w komórce A2 jest różna niż wartość w komórce A3 lub różna niż wartość w komórce A4, zwracany jest tekst „OK”. W przeciwnym razie zwracany jest tekst „Nie OK”. (OK)

Lekcja 29

Temat: Obliczenia w tabelach arkusza.

Tabela danych jest zakresem komórek, w którym można zmieniać wartości w niektórych komórkach, aby otrzymywać różne rozwiązania problemu. Dobrym przykładem jest używanie funkcji PMT z wykorzystaniem różnych kwot pożyczek i stóp oprocentowania w celu określenia, jak dużą pożyczkę na dom lub samochód można zaciągnąć. Eksperymentowanie z wartościami zmiennymi w celu uzyskania rozmaitych wyników należy do dziedziny zwanej analizą danych.Podstawy tabel danych:

W zależności od liczby zmiennych i formuł, które mają zostać przetestowane, można utworzyć tabelę danych z jedną zmienną lub dwiema zmiennymi.

Lekcja 28

Temat: konserwacja sprzętu komputerowego. 

Lekcja 27

Temat: Arkusz kalkulacyjny.
Arkusz kalkulacyjny to program komputerowy przedstawiający dane, głównie liczbowe, w postaci zestawu dużych tabel dwuwymiarowych, pozwalający na automatyczną obróbkę tych danych oraz na prezentację ich w różny sposób.Najważniejszym narzędziem arkusza kalkulacyjnego są funkcje (matematyczne, statystyczne, daty i czasu, finansowe, bazodanowe, logiczne), za pomocą których wprowadzone do arkusza dane są automatycznie przetwarzane. Możliwe jest także tworzenie różnego rodzaju symulacji.

Lekcja 26

Temat: Instalacja oprogramowania.
Instalacja programu (oprogramowania) lub krótko instalacja – proces polegający na skopiowaniu plików aplikacji na dysk komputera użytkownika z jednoczesnym dostosowaniem parametrów instalowanego programu do potrzeb i warunków sprzętowych oraz środowiska systemu operacyjnego, a także zwykle odpowiednią modyfikację parametrów tego środowiska.

Lekcja 25

Temat: Lekcja organizacyjna i zasady PSO.

• Informatyka
  domena – element adresu internetowego w systemie nazw domenowych (DNS)
  domena – usługa sieciowa dla systemów Windows umożliwiająca scentralizowane zarządzanie kontami, uprawnieniami i zasobami
  Domain Name System (DNS, pol. „system nazw domenowych”) – system serwerów, protokół komunikacyjny oraz usługa obsługująca rozproszoną bazę danych adresów sieciowych. Pozwala na zamianę adresów znanych użytkownikom Internetu na adresy zrozumiałe dla urządzeń tworzących sieć komputerową. Dzięki DNS nazwa mnemoniczna, np. pl.wikipedia.org jest tłumaczona na odpowiadający jej adres IP, czyli 91.198.174.192.
  
  
  DNS to złożony system komputerowy oraz prawny. Zapewnia z jednej strony rejestrację nazw domen internetowych i ich powiązanie z numerami IP. Z drugiej strony realizuje bieżącą obsługę komputerów odnajdujących adresy IP odpowiadające poszczególnym nazwom. Jest nieodzowny do działania prawie wszystkich usług sieci Internet
  Adres IP jest unikatowym numerem, liczbą, nadawaną urządzeniom będącym w sieci komputerowej. Składa się z 32 bitów, a zapisuje się go jako cztery oktety w postaci dziesiętnej, każdy z nich oddzielony kropkami, np. 173.194.69.94. Taki adres złożony jest z dwóch części – sieciowej i hosta. Część sieciową znajdziemy z lewej strony adresu, pozostała część tworzy hosta (adres komputera). Te dwa adresy rozróżniane są przez maskę podsieci (np. 255.255.255.0), która również jest 32-bitowa. Dzieli ona pulę adresów IP na podsieci, czyli innymi słowy – dzieli adres IP na dwie części – hosta i sieciową.
  Adres MAC (ang. MAC address) jest 48-bitowy i zapisywany jest heksadecymalnie (szesnastkowo). Pierwsze 24 bity oznaczają producenta karty sieciowej, pozostałe 24 bity są unikatowym identyfikatorem danego egzemplarza karty. Na przykład adres 00:0A:E6:3E:FD:E1 oznacza, że karta została wyprodukowana przez Elitegroup Computer System Co. (ECS) i producent nadał jej numer 3E:FD:E1. Czasami można się spotkać z określeniem, że adres MAC jest 6-bajtowy. Ponieważ 1 bajt to 8 bitów, więc 6 bajtów odpowiada 48 bitom. Pierwsze 3 bajty (vendor code) oznaczają producenta, pozostałe 3 bajty oznaczają kolejny (unikatowy) egzemplarz karty. Nowsze karty ethernetowe pozwalają na zmianę nadanego im adresu MAC.