Lekcja 35

Temat: Funkcje bazodanowe w arkuszu kalkulacyjnym.

Lekcja 34

Temat: Wykresy funkcji w arkuszu kalkulacyjnym.

Sporządzimy wykres prostej funkcji liniowej y=2x+1. Najpierw musimy podać dane do wykresu – wyliczymy je z podanego wzoru. W jednej kolumnie umieścimy wartości X, a w drugiej wyznaczymy wartości Y.
 

W pierwszym wierszu podaliśmy nazwy kolumn: X, Y. W wierszach w kolumnie A wpisujemy dane, które będą wyświetlane na osi X, a w kolumnie B wpisujemy formułę, która wyliczy nam wartości dla naszej funkcji (oś Y).
 

 

Teraz przechodzimy do tworzenia wykresu. Przechodzimy na kartę Wstawianie. Wybieramy sekcję wykresy. Klikamy formant Liniowy. Z listy opcji wybieramy dowolny rodzaj wykresu liniowego.
 

Lekcja 33

Temat: Graficzna prezentacja danych. 

Zgromadzony materiał statystyczny podlega opracowaniu, aby mogły zostać zaprezentowane wyniki przeprowadzonych badań statystycznych.

Podstawową zasadą w prezentacji danych statystycznych jest wybór takiej metody prezentacji, która zapewni osiągnięcie wszystkich celów badania, jak również czytelność

i przejrzystość, które pozwolą na dobrą analizę prezentowanego materiału statystycznego

i możliwość jego popularyzacji.

W prezentacji danych stosuje się trzy podstawowe metody prezentacji danych statystycznych, oraz odpowiadające im formy:

1. forma tabelaryczna - przedstawienie danych w tablicach lub tabelach statystycznych,

2. forma graficzna – przedstawienie graficzne danych w postaci wykresów statystycznych,

3. forma opisowa – włączenie danych do tekstu.

Lekcja 32

Temat: Obliczanie daty i czasu.

W codziennej pracy z arkuszem Excela często musimy operować datami bądź czasem. Dla przykładu tworzone są arkusze sprzedaży produktów, analizy wyników czy harmonogramy. Początkowa praca z datami może wydawać się trudna i skomplikowana, ale po poznaniu zasad rządzących tym typem danych okazuje się, że nie taki diabeł straszny. Tak więc by posiąść tą wiedzę zapraszam do lektury wpisu.  
Zanim przejdziemy dalej kilka słów wstępu i uwag ogólnych. Ustalmy, że w przykładach będziemy operować na dacie w formacie: rok-miesiąc-dzień. Oznacza to, że przykładowa data 12 luty 1980r przyjmie postać: 1980-02-12 (jak zmienić format daty pokażę w dalszej części wpisu).
Aby móc operować na datach w pierwszej kolejności musimy zrozumieć jak Excel intrepretuje datę. Dla programu data jest po prostu liczbą. Liczba ta bądź tzw. numer seryjny odpowiada liczbie dni jaka upłynęła od daty początkowej, którą ustalono na dzień 0 stycznia 1900 roku. Niektórym po przeczytaniu ostatniego zdania od razu zapali się „czerwona lampka” - przecież taka data jak 0 stycznia 1900 rok nie istnieje. Oczywiście jest to prawda, ale trzeba było przy operowaniu datami (a raczej jak już wiesz kolejnymi numerami sekwencyjnymi) wykorzystać liczbę 0. Tak więc fikcyjna data 1900-01-00 odpowiada liczbie 0, a każda kolejna data jest związana ze zwiększaniem numeru sekwencyjnego o 1. Dla przykładu numer seryjny równy 1 to dzień 1 stycznia 1900 roku, numer seryjny równy 2 to dzień 2 stycznia 1900 roku itd.
Aby sprawdzić w działaniu efekt wykorzystania kolejnych numerów sekwencyjnych w dowolnej komórce arkusza wpisujemy liczbę i zmieniamy format wyświetlania. Proces ten możemy wykonać dwojako:
wybieramy format z rozwijanej listy w naszym przypadku Data krótka bądź Data długa,

po kliknięciu na komórkę PPM z menu kontekstowego wybieramy Formatuj komórki a następnie na karcie Liczby w sekcji Kategoria interesujący nas format daty.

Lekcja 31

Temat: Obliczenia związane z datą.

Lekcja 30

Temat: Funkcja warunkowa.

Testowanie, czy określone warunki są spełnione, i logiczne porównywanie wyrażeń to operacje typowe dla wielu zadań. Do tworzenia formuł warunkowych służą funkcje ORAZ, LUB, NIE i JEŻELI.

Na przykład w przypadku funkcji JEŻELI są stosowane następujące argumenty:

Formuła z użyciem funkcji JEŻELI

  test_logiczny: warunek, który ma zostać sprawdzony.

  wartość_jeżeli_prawda: wartość, jaka ma zostać zwrócona, jeśli warunek okaże się prawdziwy.

  wartość_jeżeli_fałsz: wartość, jaka ma zostać zwrócona, jeśli warunek okaże się fałszywy.

Aby uzyskać więcej informacji na temat sposobów tworzenia formuł, zobacz Tworzenie lub usuwanie formuły.

Do wykonania tego zadania należy użyć funkcji ORAZ, LUB i NIE, a także operatorów, tak jak to pokazano w poniższym przykładzie.

Przykład

Przykład będzie bardziej zrozumiały po skopiowaniu go do pustego arkusza.

Jak skopiować przykład?

1. Zaznacz przykład w tym artykule.
   WAŻNE : Nie zaznaczaj nagłówków wierszy ani kolumn.
   
   Zaznaczanie przykładu w Pomocy
2. Naciśnij klawisze CTRL+C.
3. W programie Excel utwórz pusty skoroszyt lub arkusz.
4. W arkuszu zaznacz komórkę A1 i naciśnij klawisze CTRL+V.

WAŻNE : Aby przykład działał poprawnie, musi zostać wklejony do komórki A1 w arkuszu.

1. Aby przełączać się między wyświetlaniem wyników i wyświetlaniem formuł zwracających te wyniki, naciśnij klawisz CTRL+` (akcent słaby) albo na karcie Formuły w grupie Inspekcja formuł kliknij przycisk Pokaż formuły.

   1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16

   A B Dane 15 9 8 Zębatki Wihajstry Formuła Opis (wynik) =JEŻELI(A2=15;"OK";"Nie OK") Jeśli wartość w komórce A2 jest równa 15, zwracany jest tekst „OK”. W przeciwnym razie zwracany jest tekst „Nie OK”. (OK) =JEŻELI(A2<>15;"OK";"Nie OK") Jeśli wartość w komórce A2 jest różna niż 15, zwracany jest tekst „OK”. W przeciwnym razie zwracany jest tekst „Nie OK”. (Nie OK) =JEŻELI(NIE(A2<=15);"OK";"Nie OK") Jeśli wartość w komórce A2 nie jest mniejsza niż ani równa 15, zwracany jest tekst „OK”. W przeciwnym razie zwracany jest tekst „Nie OK”. (Nie OK) =JEŻELI(A5<>"ZĘBATKI";"OK";"Nie OK") Jeśli wartość w komórce A5 jest różna niż tekst „ZĘBATKI”, zwracany jest tekst „OK”. W przeciwnym razie zwracany jest tekst „Nie OK”. (Nie OK) =JEŻELI(ORAZ(A2>A3;A2<A4);"OK";"Nie OK") Jeśli wartość w komórce A2 jest większa niż wartość w komórce A3 i mniejsza niż wartość w komórce A4, zwracany jest tekst „OK”. W przeciwnym razie zwracany jest tekst „Nie OK”. (Nie OK) =JEŻELI(ORAZ(A2<>A3;A2<>A4);"OK";"Nie OK") Jeśli wartość w komórce A2 jest różna niż wartość w komórce A3 i różna niż wartość w komórce A4, zwracany jest tekst „OK”. W przeciwnym razie zwracany jest tekst „Nie OK”. (OK) =JEŻELI(LUB(A2>A3;A2<A4);"OK";"Nie OK") Jeśli wartość w komórce A2 jest większa niż wartość w komórce A3 lub mniejsza niż wartość w komórce A4, zwracany jest tekst „OK”. W przeciwnym razie zwracany jest tekst „Nie OK”. (OK) =JEŻELI(LUB(A5<>"Zębatki"; A6<>"Wihajstry"); "OK"; "Nie OK") Jeśli wartość w komórce A5 jest różna niż tekst „Zębatki” lub wartość w komórce A6 jest różna niż tekst „Wihajstry”, zwracany jest tekst „OK”. W przeciwnym razie zwracany jest tekst „Nie OK”. (Nie OK) =JEŻELI(LUB(A2<>A3lA2<>A4);"OK";"Nie OK") Jeśli wartość w komórce A2 jest różna niż wartość w komórce A3 lub różna niż wartość w komórce A4, zwracany jest tekst „OK”. W przeciwnym razie zwracany jest tekst „Nie OK”. (OK)

Lekcja 29

Temat: Obliczenia w tabelach arkusza.

Tabela danych jest zakresem komórek, w którym można zmieniać wartości w niektórych komórkach, aby otrzymywać różne rozwiązania problemu. Dobrym przykładem jest używanie funkcji PMT z wykorzystaniem różnych kwot pożyczek i stóp oprocentowania w celu określenia, jak dużą pożyczkę na dom lub samochód można zaciągnąć. Eksperymentowanie z wartościami zmiennymi w celu uzyskania rozmaitych wyników należy do dziedziny zwanej analizą danych.Podstawy tabel danych:

W zależności od liczby zmiennych i formuł, które mają zostać przetestowane, można utworzyć tabelę danych z jedną zmienną lub dwiema zmiennymi.